Ekwador leży w zachodniej części Ameryki Południowej, po obu stronach równika, od którego pochodzi nazwa kraju (po hiszpańsku równik to ecuador). Do Ekwadoru należy również archipelag Galapagos (Archipélago de Colón, Wyspy Żółwie), położony na Oceanie Spokojnym, ok 1100 km na zachód od wybrzeża kontynentu. Ekwador Graniczy z Kolumbią i z Peru. Jest to najmniejsze państwo andyjskie i jedno z najmniejszych w Ameryce Południowej. Stolicą Ekwadoru jest Quito, natomiast największym miastem i głównym portem jest Guayaquil.

Ekwador zamieszkuje nieco ponad 13 mln ludzi. Najliczniejszą grupą ludności Ekwadoru są Metysi (55%), którzy mieszkają we wszystkich regionach krajów. Około 25 % mieszkańców to Indianie zamieszkujący przede wszystkim w środkowych Andach. Ludność biała zamieszkuje przeważnie duże miasta, a na północy kraju, głównie na wybrzeżu mieszkają czarnoskórzy potomkowie niewolników sprowadzonych przez Hiszpanów i imigranci z Kolumbii.

Przed przybyciem hiszpańskich konkwistadorów ziemie dzisiejszego Ekwadoru zamieszkiwane były przez liczne plemiona indiańskie. W XV wieku Inka Tupac Tupanqui podbił ten obszar i włączył do swojego imperium.

W 15533 roku hiszpański konkwistador, Sebastián Benalázar podbił kraj i przyłączył go (założył również San Francisco de Quito, po dziś dzień stolicę kraju) do hiszpańskiego wicekrólestwa Peru, jako Audiencja Quito. Od roku 1717 Ekwador był częścią wicekrólestwa Nowej Granady (wraz z Kolumbią i Wenezuelą).

Walka o niepodległość rozpoczęła się w 1809 roku, kiedy ogłoszono niepodległość, ale pierwsza insurekcja został szybko stłumiona. Dopiero w 1820 roku Kreole zbuntowali się i wyrzucili z Quito i Guayaquil władze hiszpańskie. Poproszono o pomoc Libertadora Bolivara, który wysłał wojsko i dowódcę, Antonio, José de Sucre który wojnę zakończył zwycięsko bitwą pod Pinchicha w 1922 r. Następnie, na krótko, Audiencia weszła w skład Wielkiej Kolumbii kierowanej przez samego Wyzwoliciela - Simona Bolivara. W roku 1824 kraj przyjął obecną nazwę, a samodzielne państwo powstało w roku 1830.

W pierwszej połowie dwudziestego wieku Ekwador dotknięty został kryzysem, pogłębionym dodatkowo przez wojnę z Peru (1941), w której kraj stracił ok. 40% swojego terytorium. W 1944 roku władze przejął José María Velasco Ibarra. Prezydentem republiki zostawał pięciokrotnie, czterokrotnie usuwany był przez bunty wojskowych. Pomimo wielu starań nie udało mu się przeprowadzić reform, ani obalić traktatu z Peru. Początek lat osiemdziesiątych XX w. również przyniósł pogorszenie sytuacji gospodarczej, co związane było z obniżką cen ropy naftowej. Nie pomagały reformy liberalne ani socjaldemokratyczne, wzrosło natomiast znaczenie Ekwadoru jako kraju tranzytowego w handlu narkotykami.

Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych miały miejsce ostre konflikty pomiędzy rządem a ludnością indiańską, która domagała się większych praw i ziemi, co do pewnego stopnia zostało osiągnięte, gdyż rozparcelowano między rdzennymi mieszkańcami 1.700.000 hektarów ziemi.

W roku 1996 prezydentem wybrano Abdela Bucarama, Który był  między innymi olimpijczykiem i prezesem klubu Barcelona Sporting Club z Guayquil. Ze stanowiska usuniety został już w rok później, a powodem były „zaburzenia psychiczne” W roku 1998 prezydentem zotał Jamil Mahuad Witt, który podpisał w Brasilii traktat pokojowy z Peru. Obecnie, po kilku przewrotach tymczasowym (do 2006r.) prezydentem jest Alfredo Palacio.

Ekwador jest niezwykle atrakcyjny pod względem turystycznym. Największą atrakcją kraju są bez wątpienia wyspy Galapagos, gdzie już w 1934 roku utworzono jedyny w swoim rodzaju park narodowy, uznany w 1964 za Światowy Rezerwat Biosfery a w latach 80. wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego UNESCO. Najwięcej turystów odwiedza Quito – miasto uznawane za jedno z najpiękniejszych miast kolonialnych Ameryki Andyjskiej, niemałą popularnością cieszy się również nadmorskie Quito. Wybierając się na wycieczkę do Ekwadoru nie musimy martwić się o to, że nie wiemy gdzie i jak wymienić pieniądze na Sucre, z tego prostego powodu, że za czasów prezydenta Mahauda zastąpiono stary pieniądz USD.